Ził 131 AGW-3U

Historia Ziła. Ził 131.
"GNIOTSA NIE ŁAMIOTSA"
  Najważniejszš zaletš tego pojazdu jest prostota zastosowanych rozwišzań 
technicznych. Nieskomplikowane konstrukcje, szczególnie silniki,
że trudno coœ w nich zepsuć. Cała elektronika to cewka zapłonowa,
przewód i œwieca. Ził 131 ma nie tylko wspomaganie kierownicy, 
ale również centralny system pompowania kół na wypadek przebicia.
Ciężarówki te fenomenalnie sprawujš się w ciężkim terenie 
i odpalajš w każdej temperaturze. Największš wadš jest ogromne 
zużycie paliwa. Rodzina ciężarówek ZIŁ dobrze służyła w naszej 
armii. Można kpić z ich paliwożernoœci i topornoœci, żartować, 
że w pierwszych instrukcjach obsługi moc œwiateł porównano do 
40-knotowych œwiec (drogowych aż do 60-knotowych!), 
ale szanujmy ich niezawodnoœć i niesamowite właœciwoœci jezdne.
Niejeden z żołnierzy przekonał się na własnej skórze, że tylko 
Ził był w stanie przejechać przez bagniste łški, a to, że wypadł 
mu z silnika cylinder, było tylko "drobnš" niedogodnoœciš.



ZIŁ - Zakład imienia Lichaczowa - marka radzieckich, a obecnie 
rosyjskich samochodów ciężarowych, autobusów oraz samochodów
opancerzonych dla dygnitarzy.

Historia moskiewskiej fabryki to historia radzieckiego przemysłu 
motoryzacyjnego. Tutaj został zbudowany pierwszy radziecki samochód 
ciężarowy. Budowę zakładu na skraju Moskwy, w Tufilowym Lesie, 
rozpoczęto jeszcze w carskiej Rosji. Zgodnie z wolš cara miał 
produkować ciężarówki dla rolnictwa. Ponieważ ówczesny rosyjski 
przemysł samochodowy był w powijakach, stworzenie aut powierzono 
Włochom.

Zakład budowali dwaj przemysłowcy, rosyjscy bracia Rabusińscy. 
Za oficjalnš datę założenia zakładu, który nosił nazwę AMO 
(Awtomobilnoje Moskowskoje Obczestwo), przyjęto 23 sierpnia 
1916 roku.



Po zwycięstwie Rewolucji PaŸdziernikowej zakład wytwarzał silniki 
samochodowe, a 7 listopada 1924 roku na Placu Czerwonym w Moskwie 
pojawiło się 10 pierwszych samochodów AMO F -15.

Były to 1,5 tonowe ciężarówki zbudowane w oparciu o wzór włoskiego 
FIAT-a. Samochód był produkowany do 1930 roku, wykonano łšcznie ok.
1000 sztuk tych pojazdów.



Potem zakłady poddano pierwszej rozbudowie celem uzyskania 
zdolnoœci produkcyjnej 25 tys. samochodów rocznie. W tym czasie, 
w roku 1933 fabryka zmieniła nazwę nazwę na Zakłady Imienia Stalina 
(ZIS).

W latach 1933-1941 był tutaj również produkowany ZiS-6 
radziecki wielozadaniowy samochód ciężarowy o ładownoœci od 2,5 t 
w terenie, do 4 t na drodze. Był wykorzystywany między innymi jako
podwozie wieloprowadnicowej wyrzutni rakietowej, czyli Katiuszy.



Gdy wojska hitlerowskie zbliżyły się do Moskwy, częœć urzšdzeń 
zakładu wywieziono w głšb kraju, za Ural, do Uljanowska. 
W Moskwie natomiast rozpoczęto w 1942 roku produkcję ciężarówek 
ZIS - 5B oraz półgšsienicowych pojazdów ZIS - 42. Od 1946 roku 
rozpoczęto trzeciš rekonstrukcję fabryki, a rok póŸniej uruchomiono 
produkcję dwuosiowych samochodów ZIS - 150 o ładownoœci 4 ton, 
trzyosiowych ciężarówek ZIS - 151 oraz autobusu ZIS - 154.

W 1956 roku zakłady przymujš imię pierwszego swojego dyrektora, 
œlusarza Lichaczewa. Zmieniona zostaje nazwa wytwarzanych pojazdów 
z ZIS na ZIL i rozpoczyna się produkcja Ził-157.
Ził-131 - samochód ciężarowy produkowany przez firmę ZiŁ w latach 
1966-2002. Do napędu użyto silnika V8 o pojemnoœci szeœciu litrów. 
Moc przenoszona była na wszystkie osie (6x6) poprzez 5-biegowš 
skrzynię biegów i jest następcš modelu Ził-157.

Ził-131 poczštkowo był wojskowš wersjš modelu Ził-130. 
W póŸniejszym czasie powstało wiele odmian, m.in. œmieciarka, 
cysterna, cišgnik siodłowy czy holownik. Następcš został Ził-4334.

Silnik:
V8 o pojemnoœci 6,0 l (5969 cm3), 2 zawory na cylinder, benzynowy, 
OHV
Układ zasilania: gaŸnik
Stopień sprężania: 6,5:1
Moc maksymalna: 150 KM
Prędkoœć maksymalna: 80 km/h (załadowany)
Œrednie zużycie paliwa: 65,0 l/100 km (150-200 l/100 km w terenie)
Ładownoœć: 5000 kg + 5000 kg (przyczepa)
Skrzynia biegów: 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu: 6x6
Długoœć: 7040 mm
Szerokoœć: 2490 mm
Wysokoœć: 2490 mm (kabina)
Masa własna: 6700 kg
Poj. zbiornika paliwa: 2 x 170 l

AGW-3U - Instalacja samochodowa AGW, w pełni zmechanizowana, 
składajšcš się z trzech samochodów oraz jednego samochodu 
z wyposażeniem pomocniczym. W instalacji tej można było prowadzić 
odkażanie i dezynfekcję odzieży i oporzšdzenia skażonego œrodkami 
trujšcymi i biologicznymi goršcym powietrzem lub mieszaninš 
parowo-amoniakalnš. Na pierwszym wozie jest zainstalowana cała 
aparatownia składajšca się z ciœnieniowego kotła, zbiorników na 
wodę i odczynniki chemiczne, wytwornicy pary z wentylatorem. Całoœć 
jest napędzana silnikiem benzynowym z moskwicza a sterowanie 
procesem odbywa sie z panelu sterowniczego zamontowanego na boku 
pojazdu. Za pomocš węży mieszanina parowo-powietrzna doprowadzana 
była do dwóch kolejnych pojazdów z zabudowš segmentowš. Po cztery 
segmenty na pojazd. W segmentach tych za pomoca wieszaków 
umieszczało się skażone umundurowanie jak w szafie. Segmenty 
hermetycznie były zamykane na czas trwania procesu. Z tyłu każdego 
segmentowca znajduje się tablica rozdzielczo-kontrolno-sterujaca. 
Ustawia się tam parametry procesu: cisnienie, temperaturę, 
przepływ pary. Czwarty wóz jest wozem pomocniczym, technicznym. 
Znajdujš się na nim gumowe zbiorniki na wodę, wózki na mundury, 
wieszaki, osprzęt pomocniczy.

- .